به ندای دلم امید دارم...
 

سلامتی پسر خاله که گفت :

نترس... نترس... نترس بچه جون

برو ... برو... بازم به میدون

 امید.... نزار بمیره (چی گفتم)

غم... جای اونو بگیره (فهمیدی)

بخند... بخند... برو دوباره

هر کار.. یه راه... یه راهی داره

یه مورچه اگه ۱۰۰ دفعه دونش بیافته ۱۰۰دفعه برش میداره

واسه چی؟؟؟ واسه اینکه امید داره (مگه چیه)

نترس... نترس... نترس بچه جون

برو ... برو... بازم به میدون (نون بگیرم)

 

هر کدوم از ما کلی مشکل و سختی تو زندگیمون داریم

بعضی وقتها باید ترس رو بزاریم کنار و بخندیم و با روحیه بالا

بریم سمت مشکلات و چیزایی که دوست داریم به دست بیاریم

فقط کافیه که خودمون بخوایم... امیدتون رو از دست ندید

 

بازم وقته خندیدن و رفتن به ادامه مطلب شده

حالا یه لبخنده قشنگ بزنید و بدویید بیاید ادامه مطلب که میخوام کلی باهاتون حرف بزنم

اگه نتونستی بخندی به نویسنده دیوونه این وبلاگ بخند که بدجورعاشق شده